مىشويم و مظاهر را با مظهر اشتباه مىگيريم ، اما انسانى كه مقصود حقيقى را شناخته در قلبش داعيه‌اى ايجاد مىشود كه او را به حركت به سوى حق دعوت نموده از انحراف باز مىدارد . اين داعيه كه ناشى از معرفت است ، ضمير سالك را تحت تسلط خود گرفته و او را بر مسير درست راهنمايى مىكند . چنان‌كه خداى تعالى مىفرمايد : وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ . « 1 » و از مرد كسانى هستند كه به غير از خدا چيزهاى متعددى را خدا مىگيرند و آنها را دوست دارند ، آن‌گونه كه خدا را دوست ميدارند ، اما مومنين حقيقى شديدترين محبت در جانشان محبت خداست . همين محبت شديد در قلب مومنين آنها را به سوى محبوبشان هدايت نموده و از انحراف مصون مىدارد و نيز مىفرمايد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً وَ يُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ . « 2 » اى كسانى كه ايمان آورديد ، اگر تقواى الهى پيشه كنيد براى شما قوهء تميز حق از باطل قرار مىدهد و از گناهان شما در مىگذرد و شما را مىبخشد كه خدا داراى فضل عظيم است . كسى كه بر مقتضاى ايمان به خدا ، تقواى الهى را سرلوحهء زندگى خويش قرار مىدهد ، طبق توضيحات گذشته در حقيقت صدق ا يمان خويش را به اثبات مىرساند و همين صداقت منجر مىگردد كه خداوند نور فرقان را در قلب او قرار دهد تا به اين وسيله بتواند حق را از باطل تميز دهد و مسير حق را گزينش كرده و از باطل اجتناب كند . در جاى ديگر مىفرمايد : أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها ؟ . . . « 3 » آيا آن كس كه مرده بود پس او را زنده كردمى و براى او نورى قرار داديم كه به وسيلهء آن در بين مردم حركت كند مانند كسى است كه در ظلمات است و هيچ راه خروجى از آن ندارد ؟

--> ( 1 ) . بقره / 165 . ( 2 ) . انفال / 29 . ( 3 ) . انعام / 122 .